عکس باران ایران

آکاایران: "ورنون اسپایسر" هنرمندی از ایالت آلابامای آمریکاست که به تازگی دست به کاری جالب زده است و با استفاده از پاستا و دیگر فرآورده هایش تصویرهای منحصر به فردی را می سازد.
به گزارش آکا ایران به نقل از باشگاه خبرنگاران، هنرمندان بسیاری هستند که قلم و کاغذ را کنار گذاشته اند و به دنبال نقاشی و تصویرسازی با وسایل و امکانات خاصی شده اند که در نوع خود عجیب هستند. تا به حال با هنرمندی که با کاغذ رنده شده نقاشی می کشید آشنا شده ایم.

به گزارش آکاایران: "ورنون اسپایسر" هنرمندی از ایالت آلابامای آمریکاست که به تازگی دست به کاری جالب زده است و با استفاده از پاستا و مشتقاتش تصویرهای منحصر به فردی را می سازد.

هنرنمایی با ماکارونی +تصویر -آکاهنرنمایی با ماکارونی +تصویر -آکا

آکاایران: هنرنمایی با ماکارونی +تصویر

این هنرمند که با 71 سال سن درمیان کهنسالان به شمار می آید با اراده ای که دارد توانسته هنری را آغاز کند که در آن پیشرفت های بسیاری وجود دارد. او با نقاشی های از جنس ماکارونی اش شهرت خوبی پیدا کرده است.

نکته بسیار مهم در مورد نقاشی های ورونون آکا ایرانیت و واقع بینانه بودن آن است. در نگاه اول به هیچ عنوان شما متوجه نخواهید شد که تمام این تصویرها با ماکارونی ساخته شده اند چرا که جزئیات به دقت در آن ها رعایت شده است.

این پیرمرد هنرمند نقاشی را در دوران کودکی آموخته است اما هیچگاه مجالی برای خودنمایی نداشته است و از همین رو تصمیم گرفت تا از وسیله ای متفاوت برای نقاشی کردن استفاده کند و به خاطر علاقه به ماکارونی تصمیم گرفت تا آن را وسیله هنرنمایی خود قرار دهد.

این هنرمند همچنین در مورد سختی کارش نیز می گوید، اسپاگتی ها و لازانیا و… بسیار شکننده هستند و به همین دلیل ممکن است نقاشی ها ار هم جدا شده و بشکنند. او تا به حال چند نمایشگاه از کارهایش برگزار کرده است….. / yjc.ir

عکس های جالب و زیبا -

آکاایران: اگرچه موشها برای اکثر مردم دنیا موجوداتی ناخوشایند محسوب می شوند، اما در برخی جوامع جایگاه رفیعی در منوی شام دارند.

به گزارش بی بی سی، پیش از آنکه بخوابید، باید حواستان را جمع کنید که غذایی روی میز یا زمین نمانده باشد. وگرنه ممکن است مهمانهایی آشنا و ناخوانده سراغتان بیایند: موشها. موشها برای بسیاری منظرۀ نفرت انگیزی هستند و فقط دیدنشان موجب شکایت و ناله به مسئولان است. مثلاً همین اواخر، به خواست مردم، شهرداری نیویورک تلاشش را برای حل “بحران موش” افزایش داد. اما این مهمانهای ناخوانده در همه جا منفور نیستند. در واقع، در بعضی از نقاط جهان، به موشها به چشم یک خوراک خوشمزه نگاه می کنند.

مجله آکا ایران:در هفتم مارس هر سال، در روستایی دورافتاده در تپه های شمال شرق هند، قبیلۀ آدی به مناسب “آنینگ آران” جشن برگزار می کنند. فستیوالی عجیب که در آن موشهای غذای اصلی هستند. یکی از غذاهای مورد علاقۀ مردمان قبیلۀ آدی، سوپی است که از شکم، روده ها، جگر، بیضه ها و جنین موش تهیه می شود. همۀ اینها در کنار هم و به همراه دم و پاهای موش و قدری نمک، فلفل و زنجبیل جوشانده می شوند تا سوپ آماده شود.

جوندگان از هر نوعی مورد استقبال این جامعه هستند: از موشهای خانگی گرفته تا گونه های وحشی موش که در جنگل زندگی می کنند. به خصوص دم و پاهای موش به خاطر مزۀ خوبشان محبوب هستند. اینها را ویکتور بنو مایر روچو، از دانشگاه اولوی فنلاند می گوید. او در جریان پژوهشش در رابطه با استفاده از موشهای به عنوان یک عکس های جالب و زیبا - غذایی، با چندین نفر از اعضای قبیلۀ آدی مصاحبه کرده است.

پاسخهایی که روچو از آنها دریافت کرده، روی جدیدی از این جانوران موذی را آشکار می کند. پرسش شوندگان به روچو گفته اند که گوشت موش “خوشمزه ترین و بهترین گوشتی است که می توانند تصور کنند.”

او می گوید: “به من گفتند که هیچ جشن و مهمانی و شادی ای بدون وجود موش کامل نیست؛ اگر بخواهید برای یک مهمان مهم، یا یک خویشاوند، یا در جشن گرفتن مناسبی خاص سنگ تمام بگذارید و حرمت نگاه دارید، موش حتماً باید سر سفره باشد.”

“موش” ،خوشمزه ترین غذا در منوی شام +تصاویر -آکابفرمایید موش!,غذای لذیذ,گوشت موش یک شام عالی,موش,موش ها در برخی جوامع جایگاه رفیعی در منوی شام دارند,عکس های جالب

آکاایران: “موش” ،خوشمزه ترین غذا در منوی شام +تصاویر

بسته به نوع تله، یک شکارچی خوش شانس می تواند

به گزارش آکاایران: در عرض یک روز ۳۰ تا ۱۰۰ موش شکار کند

موشها آنقدر محبوب هستند که فراتر از غذا به آنها نگاه می شود. روچو می گوید: “اگر دامادی بخواهد دل خویشاوندان عروس را ببرد ، کادو دادن موش مرده روش بسیار خوبی است.” صبح روز بعد جشن آنینگ آران، “آرمان رو” نام دارند و کودکان دو موش مرده کادو می گیرند که برایشان مثل کادو کریسمس می ماند.

اطلاعات چندانی از اینکه قوم آدی چه زمانی به خوردن موش علاقمند شده اند وجود ندارد، اما روچو مطمئن است که این سنت از قدیم وجود داشته و دلیل آن فقدان انواع گوشتهای دیگر نبوده است. حیوانات بسیاری نظیر گوزن، قوچ و بوفالو در جنگلهای اطراف روستا زندگی می کنند. موضوع این است که این قبایل مزۀ جوندگان را ترجیح می دهند. او می گوید: “آنها به من اطمینان دادند که هیچ چیز به خوشمزگی موش وجود ندارد.”

روچو با وجود اینکه گیاهخوار است، گوشت موش را مزه کرده و می گوید که مزه اش شبیه گوشتهای دیگر است منتها بویش فرق می کند. او می گوید: “بوی آن دانشجویان جانورشناسی را به یاد واحدهای آزمایشگاهشان می اندازد که در آن موشها را تشریح می کردند تا آناتومی مهره داران را بررسی کنند.”

موشهای درسته پخته شده که با سس تند مخصوص سرو می شود

استفان گیتس، مجری تلویزیون انگلیسی به اقصی نقاط جهان سفر کرده و با مردمانی که منابع غذایی بسیار غیرمعمول و عجیب و غریبی دارند ملاقات کرده است. او بیرون از شهر یائوند در کامرون، مزرعۀ کوچکی از موشهای نیزار را پیدا کرد. او این گونه اینگونه توصیف می کند: “مثل یک سگ کوچولو هستند و کوچولوهایی عصبانی و قاطی هستند.” شاید عصبانی باشند، اما خوشمزه هم هستند. گیتس می گوید که این موشهای غذایی اعیانی محسوب می شوند و قیمتشان از مرغ و سبزیجات گرانتر است.

و مزه اش؟ او می گوید: “خوشمزه ترین گوشتی بوده که تا به حال در عمرم خورده ام.” او سوپ گوجه و گوشت موش نیزار که خورده را اینگونه توصیف می کند: “قدری شبیه گوشت خوک است، اما نرمتر. به شکلی خارق العاده نرم و لطیف و خوشمزه. سوپ خیلی آبدار بود و یک لایه چربی به زیبایی رویش آب شده بود.”/مجله آکا ایران

گیتس در ایالت بهارِ هند، مدتی را با دالیتها که از فقیرترین طبقات جامعۀ هند هستند گذراند. محلی ها به مردمی که او پیش شان رفته بود “موشخور” می گویند. دالیتها در زمینهای زراعی زمین داران ثرومند از طبقه ای دیگر کار می کنند و در مقابل حق خوردن موشهایی را که در مزارع فراوانند را دریافت می کنند.

موش نیزار در غرب و مرکز آفریقا بسیار محبوب است و وزن آن تا ۶ کیلو میرسد

آنطور که گیتس می گوید، این موشهای کوچک گوشت خیلی نرمی است و مزۀ آن مشابه مرغ یا جوجه تیغی است. تنها جنبۀ ناخوشایند این غذا، بوی موی سوخته است. برای اینکه ذره ای از پوست یا گوشت جانور هدر نرود، جانور کوچک درسته کباب می شود. گیتس می گوید: “بوی خیلی وحشتناک و حال به هم زنی تولید می شود. گوشت یک حس تلخی در بیرون پوست ایجاد می کند.” اما داخلش گویا خیلی خوب بوده است. او می گوید: “گوشت و پوست داخل موش واقعاً خوشمزه است.”

خوشمزه ترین موشها در نقاط مختلف جهان

علاقۀ انسانها به خوردن موش به قرنها قبل بازمی گردد. براساس بررسی ای که از سوی دانشگاه نبراسکا انجام شده، موشها در دوران سلسلۀ تانگ (۶۱۸-۹۰۷ میلادی) در چین خورده می شوند و به آنها “گوزن خانگی” گفته می شد. در این دوران، نوزاد موش که با عسل شکمش پر می شد غذایی اعیانی بود و به صورت سنتی با چاپستیک، دو چوب باریک و کوتاه که غذای چینی با آن خورده می شود، خورده می شدند.

تا حدود ۲۰۰ سال پیش، بسیاری از پلینزی ها از جمله مائوریهای نیوزیلند، کیوره (نوعی موش) می خوردند. جیم ویلیامز، محقق در دانشگاه اوتاگو نیوزیلند، می گوید: “پیش از ورود اروپایی ها، جزیرۀ جنوبی نیوزیلند عکس های جالب و زیبا - عمدۀ کیوره بود که در تعداد انبوه نگهداری و معمولاً در اوایل زمستان خورده می شدند.”

موش کبابی تازه در تایلند

طبق آنچه که در دایره المعارف نیوزیلند، کیوره غذایی اعیانی بود که برای مهمانان سرو می شد و حتی از آن به عنوان واحد پولی نیز استفاده می شد و در مراسمهای عروسی دست به دست می شد.

آنطور که گرنت سینگلتون، از موسسۀ پژوهشی بین المللی برنج در فیلیپین می گوید، موشها همچنان به صورت معمول در کامبوج، لائوس، میانمار، بخشهایی از فیلیپین و اندونزی، تایلند، غنا، چین و ویتنام خورده می شوند.

سینگلتون می گوید که خودش حداقل شش بار در جلگۀ مکونگ ویتنام گوشت موش خورده است. مزه اش چطور بوده؟ او می گوید: “مزۀ موش شالیزار شبیه گوشت شکار و نزدیک به خرگوش است.”

سینگلتون همچنین در سرزمینهای بالادستی لائو و جلگۀ پست میانمار هم موش خورده است. او می گوید که در لائوس، کشاورزان استانهای بالادست از روی مزۀ گوشت می توانند تشخیص دهند که گوشت چه نوع موشی است.

برخی از جوامع آفریقایی از دیرباز سنت موش خوردن را داشته اند. مثلاً در نیجریه، موش صحرایی بزرگ آفریقایی در میان همۀ گروههای قومی محبوب است. این را موجیسولا اویارکوا، از دانشگاه علوم و تکنولوژی نیجریه می گوید. او می گوید: “این گوشت غذایی اعیانی است و قیمت آن از گوشت گاو یا ماهی گرانتر است. خوشمزه است و می شود آن را سوخاری، خشک یا پخته خورد.”

مردی در حال آماده شدن برای خوردن موش، موزامبیک

نهایتاً اینکه مردم چرا گوشت موش می خورند؟ آیا شرایطشان آنها را مجبور به این کار می کند؟ گیتس که در چند کشور مختلف، مزۀ موش را چشیده می گوید که اغلب پای انتخاب و ترجیح در میان است تا شرایط و کمبود.

موشها شاید هنوز در منوی رستوران محبوبتان نباشد، اما با توجه به پدیدۀ جهانی شد که مردم را به خوردن غذاهای ماجراجویانه مشتاق کرده، بعید نیست که زمانی جوندگان را هم در منوهای رستوران ها ببینیم. ممکن است خوشتان بیاید. هر چه باشد، این گوشت برای بعضی ها خوشمزه ترین گوشتی است که به عمرشان خورده اند.

عکس های جالب و زیبا -

آکاایران: اگرچه موشها برای اکثر مردم دنیا موجوداتی ناخوشایند محسوب می شوند، اما در برخی جوامع جایگاه رفیعی در منوی شام دارند.

به گزارش بی بی سی، پیش از آنکه بخوابید، باید حواستان را جمع کنید که غذایی روی میز یا زمین نمانده باشد. وگرنه ممکن است مهمانهایی آشنا و ناخوانده سراغتان بیایند: موشها. موشها برای بسیاری منظرۀ نفرت انگیزی هستند و فقط دیدنشان موجب شکایت و ناله به مسئولان است. مثلاً همین اواخر، به خواست مردم، شهرداری نیویورک تلاشش را برای حل “بحران موش” افزایش داد. اما این مهمانهای ناخوانده در همه جا منفور نیستند. در واقع، در بعضی از نقاط جهان، به موشها به چشم یک خوراک خوشمزه نگاه می کنند.

مجله آکا ایران:در هفتم مارس هر سال، در روستایی دورافتاده در تپه های شمال شرق هند، قبیلۀ آدی به مناسب “آنینگ آران” جشن برگزار می کنند. فستیوالی عجیب که در آن موشهای غذای اصلی هستند. یکی از غذاهای مورد علاقۀ مردمان قبیلۀ آدی، سوپی است که از شکم، روده ها، جگر، بیضه ها و جنین موش تهیه می شود. همۀ اینها در کنار هم و به همراه دم و پاهای موش و قدری نمک، فلفل و زنجبیل جوشانده می شوند تا سوپ آماده شود.

جوندگان از هر نوعی مورد استقبال این جامعه هستند: از موشهای خانگی گرفته تا گونه های وحشی موش که در جنگل زندگی می کنند. به خصوص دم و پاهای موش به خاطر مزۀ خوبشان محبوب هستند. اینها را ویکتور بنو مایر روچو، از دانشگاه اولوی فنلاند می گوید. او در جریان پژوهشش در رابطه با استفاده از موشهای به عنوان یک عکس های جالب و زیبا - غذایی، با چندین نفر از اعضای قبیلۀ آدی مصاحبه کرده است.

پاسخهایی که روچو از آنها دریافت کرده، روی جدیدی از این جانوران موذی را آشکار می کند. پرسش شوندگان به روچو گفته اند که گوشت موش “خوشمزه ترین و بهترین گوشتی است که می توانند تصور کنند.”

او می گوید: “به من گفتند که هیچ جشن و مهمانی و شادی ای بدون وجود موش کامل نیست؛ اگر بخواهید برای یک مهمان مهم، یا یک خویشاوند، یا در جشن گرفتن مناسبی خاص سنگ تمام بگذارید و حرمت نگاه دارید، موش حتماً باید سر سفره باشد.”

“موش” ،خوشمزه ترین غذا در منوی شام +تصاویر -آکابفرمایید موش!,غذای لذیذ,گوشت موش یک شام عالی,موش,موش ها در برخی جوامع جایگاه رفیعی در منوی شام دارند,عکس های جالب

آکاایران: “موش” ،خوشمزه ترین غذا در منوی شام +تصاویر

بسته به نوع تله، یک شکارچی خوش شانس می تواند

به گزارش آکاایران: در عرض یک روز ۳۰ تا ۱۰۰ موش شکار کند

موشها آنقدر محبوب هستند که فراتر از غذا به آنها نگاه می شود. روچو می گوید: “اگر دامادی بخواهد دل خویشاوندان عروس را ببرد ، کادو دادن موش مرده روش بسیار خوبی است.” صبح روز بعد جشن آنینگ آران، “آرمان رو” نام دارند و کودکان دو موش مرده کادو می گیرند که برایشان مثل کادو کریسمس می ماند.

اطلاعات چندانی از اینکه قوم آدی چه زمانی به خوردن موش علاقمند شده اند وجود ندارد، اما روچو مطمئن است که این سنت از قدیم وجود داشته و دلیل آن فقدان انواع گوشتهای دیگر نبوده است. حیوانات بسیاری نظیر گوزن، قوچ و بوفالو در جنگلهای اطراف روستا زندگی می کنند. موضوع این است که این قبایل مزۀ جوندگان را ترجیح می دهند. او می گوید: “آنها به من اطمینان دادند که هیچ چیز به خوشمزگی موش وجود ندارد.”

روچو با وجود اینکه گیاهخوار است، گوشت موش را مزه کرده و می گوید که مزه اش شبیه گوشتهای دیگر است منتها بویش فرق می کند. او می گوید: “بوی آن دانشجویان جانورشناسی را به یاد واحدهای آزمایشگاهشان می اندازد که در آن موشها را تشریح می کردند تا آناتومی مهره داران را بررسی کنند.”

موشهای درسته پخته شده که با سس تند مخصوص سرو می شود

استفان گیتس، مجری تلویزیون انگلیسی به اقصی نقاط جهان سفر کرده و با مردمانی که منابع غذایی بسیار غیرمعمول و عجیب و غریبی دارند ملاقات کرده است. او بیرون از شهر یائوند در کامرون، مزرعۀ کوچکی از موشهای نیزار را پیدا کرد. او این گونه اینگونه توصیف می کند: “مثل یک سگ کوچولو هستند و کوچولوهایی عصبانی و قاطی هستند.” شاید عصبانی باشند، اما خوشمزه هم هستند. گیتس می گوید که این موشهای غذایی اعیانی محسوب می شوند و قیمتشان از مرغ و سبزیجات گرانتر است.

و مزه اش؟ او می گوید: “خوشمزه ترین گوشتی بوده که تا به حال در عمرم خورده ام.” او سوپ گوجه و گوشت موش نیزار که خورده را اینگونه توصیف می کند: “قدری شبیه گوشت خوک است، اما نرمتر. به شکلی خارق العاده نرم و لطیف و خوشمزه. سوپ خیلی آبدار بود و یک لایه چربی به زیبایی رویش آب شده بود.”/مجله آکا ایران

گیتس در ایالت بهارِ هند، مدتی را با دالیتها که از فقیرترین طبقات جامعۀ هند هستند گذراند. محلی ها به مردمی که او پیش شان رفته بود “موشخور” می گویند. دالیتها در زمینهای زراعی زمین داران ثرومند از طبقه ای دیگر کار می کنند و در مقابل حق خوردن موشهایی را که در مزارع فراوانند را دریافت می کنند.

موش نیزار در غرب و مرکز آفریقا بسیار محبوب است و وزن آن تا ۶ کیلو میرسد

آنطور که گیتس می گوید، این موشهای کوچک گوشت خیلی نرمی است و مزۀ آن مشابه مرغ یا جوجه تیغی است. تنها جنبۀ ناخوشایند این غذا، بوی موی سوخته است. برای اینکه ذره ای از پوست یا گوشت جانور هدر نرود، جانور کوچک درسته کباب می شود. گیتس می گوید: “بوی خیلی وحشتناک و حال به هم زنی تولید می شود. گوشت یک حس تلخی در بیرون پوست ایجاد می کند.” اما داخلش گویا خیلی خوب بوده است. او می گوید: “گوشت و پوست داخل موش واقعاً خوشمزه است.”

خوشمزه ترین موشها در نقاط مختلف جهان

علاقۀ انسانها به خوردن موش به قرنها قبل بازمی گردد. براساس بررسی ای که از سوی دانشگاه نبراسکا انجام شده، موشها در دوران سلسلۀ تانگ (۶۱۸-۹۰۷ میلادی) در چین خورده می شوند و به آنها “گوزن خانگی” گفته می شد. در این دوران، نوزاد موش که با عسل شکمش پر می شد غذایی اعیانی بود و به صورت سنتی با چاپستیک، دو چوب باریک و کوتاه که غذای چینی با آن خورده می شود، خورده می شدند.

تا حدود ۲۰۰ سال پیش، بسیاری از پلینزی ها از جمله مائوریهای نیوزیلند، کیوره (نوعی موش) می خوردند. جیم ویلیامز، محقق در دانشگاه اوتاگو نیوزیلند، می گوید: “پیش از ورود اروپایی ها، جزیرۀ جنوبی نیوزیلند عکس های جالب و زیبا - عمدۀ کیوره بود که در تعداد انبوه نگهداری و معمولاً در اوایل زمستان خورده می شدند.”

موش کبابی تازه در تایلند

طبق آنچه که در دایره المعارف نیوزیلند، کیوره غذایی اعیانی بود که برای مهمانان سرو می شد و حتی از آن به عنوان واحد پولی نیز استفاده می شد و در مراسمهای عروسی دست به دست می شد.

آنطور که گرنت سینگلتون، از موسسۀ پژوهشی بین المللی برنج در فیلیپین می گوید، موشها همچنان به صورت معمول در کامبوج، لائوس، میانمار، بخشهایی از فیلیپین و اندونزی، تایلند، غنا، چین و ویتنام خورده می شوند.

سینگلتون می گوید که خودش حداقل شش بار در جلگۀ مکونگ ویتنام گوشت موش خورده است. مزه اش چطور بوده؟ او می گوید: “مزۀ موش شالیزار شبیه گوشت شکار و نزدیک به خرگوش است.”

سینگلتون همچنین در سرزمینهای بالادستی لائو و جلگۀ پست میانمار هم موش خورده است. او می گوید که در لائوس، کشاورزان استانهای بالادست از روی مزۀ گوشت می توانند تشخیص دهند که گوشت چه نوع موشی است.

برخی از جوامع آفریقایی از دیرباز سنت موش خوردن را داشته اند. مثلاً در نیجریه، موش صحرایی بزرگ آفریقایی در میان همۀ گروههای قومی محبوب است. این را موجیسولا اویارکوا، از دانشگاه علوم و تکنولوژی نیجریه می گوید. او می گوید: “این گوشت غذایی اعیانی است و قیمت آن از گوشت گاو یا ماهی گرانتر است. خوشمزه است و می شود آن را سوخاری، خشک یا پخته خورد.”

مردی در حال آماده شدن برای خوردن موش، موزامبیک

نهایتاً اینکه مردم چرا گوشت موش می خورند؟ آیا شرایطشان آنها را مجبور به این کار می کند؟ گیتس که در چند کشور مختلف، مزۀ موش را چشیده می گوید که اغلب پای انتخاب و ترجیح در میان است تا شرایط و کمبود.

موشها شاید هنوز در منوی رستوران محبوبتان نباشد، اما با توجه به پدیدۀ جهانی شد که مردم را به خوردن غذاهای ماجراجویانه مشتاق کرده، بعید نیست که زمانی جوندگان را هم در منوهای رستوران ها ببینیم. ممکن است خوشتان بیاید. هر چه باشد، این گوشت برای بعضی ها خوشمزه ترین گوشتی است که به عمرشان خورده اند.

عکس های جالب و زیبا -

آکاایران: سال ۲۰۱۵ نفس های آخر را می کشد و باستان شناسان با لبخند رضایت بر لب، بدرقه اش می کنند. از موزاییک های رنگارنگ گرفته تا قدیمی ترین چوب شور و هسته های هلوی دو میلیون و ۵۰۰ هزار ساله در سالی که گذشت، باستان شناسان و علاقه مندان به این حوزه را شگفت زده کرد.

به گزارش آکاایران: ۲۰۱۵ از دید باستان شناسان سال پرباری بوده؛ اکتشافات بسیاری در این ۱۲ ماه انجام شد و یافته های ارزشمند دانشمندان سرتاسر دنیا اطلاعات کم نظیر و جدیدی را درباره تاریخ جهان فراهم کرد.

در این گزارش به مهمترین اکتشافات باستان شناسی سال ۲۰۱۵ میلادی می پردازیم.

«استون هنج» تنها نیست

سازه سنگی جدیدی که در فاصله دو مایلی «استون هنج» انگلیس کشف شد، یکی از تأثیرگذارترین یافته های باستان شناسان در سال ۲۰۱۵ لقب گرفت. این بنای تاریخی که «سوپرهنج» نام گرفته، از بزرگترین سازه های سنگی اروپاست که شامل ردیف C شکلی از سنگ های عظیمی با قدمت چهار هزار و ۵۰۰ سال می شود.

این مکان سه فوت زیرِ زمین سخت و سرسبز اطراف «استون هنج» واقع شده که به «دیوارهای دورینگتون» شهرت دارد. این کشف ثابت کرد «استون هنج» در این منطقه تنها نبوده بلکه بالعکس در مرکز یک سایت بزرگ که برای مراسم آیینی مورد استفاده قرار می گرفته، واقع شده است. این منطقه دره ای خشک است که به رودخانه «آوون» ختم می شود. به گفته یکی از کارشناسان، این بزرگترین سازه سنگی است که تاکنون در بریتانیا و شاید کل اروپا کشف شده است.

رادارهای زیرزمینی پژوهشگران حدود ۳۰ تخته سنگ با ارتفاع ۴.۵ متر را شناسایی کرده اند. باقی مانده ۶۰ بنای سنگی دیگر هم در این ناحیه شناسایی شده که این نشان دهنده عظمت این سازه های ۴۵۰۰ ساله است.

جالب ترین زیرخاکی های کشف شده در سال 2015 +تصاویر -آکازیرخاکی,زیرخاکی های کشف شده در سال 2015,عجیب ترین اکتشافات زیرخاکی در 2015,قدیمی ترین چوب شور جهان,عکس های جالب

آکاایران: جالب ترین زیرخاکی های کشف شده در سال 2015 +تصاویر

قدیمی ترین چوب شور جهان

قدیمی ترین چوب شور جهان

مجله آکا ایران: وقتی باقی مانده یک کشتی ۲۰۰۰ ساله رومی در ساحل «لیگورا»ی ایتالیا پیدا شد، غذا یک بار دیگر در مرکز توجه اکتشافات باستان شناسان قرار گرفت. در این کشتی هزاران شیشه دربردارنده نوعی سس متعلق به دوران رم باستان پیدا شد؛ ماده ای تند و پرادویه که بخش اصلی آن را ماهی تشکیل می داده.

جدا از این اکتشاف خوشمزه، سال ۲۰۱۵ آبستن کشف خوراکی دیگری نیز بود. یک اشتباه آشپزی باعث شد قدیمی ترین چوب شورهای تاریخ جهان به عمر ۲۵۰ سال پیدا شوند. این بیسکویت های کاملا کربن شده در آلمان و در باقی مانده سازه ای که تصور می شود یک نانوایی باشد، کشف شدند. چوب شورها شباهت بسیاری به محصولات خوراکی امروز دارند. دانشمندان بر این باورند که نانوا این دو بیسکوییت را در اجاق گذاشته و فراموش کردنشان موجب سوخت کامل شان شده. او سپس آن ها را در سوراخی زیر سطح زمین انداخته است.

هسته های هلوی دو میلیون و ۵۰۰ هزار ساله

اوایل دسامبر سال ۲۰۱۵ هشت فسیل هسته هلو در نزدیکی یک ایستگاه اتوبوس در چین پیدا شد. قدمت این هسته ها دو میلیون و ۵۰۰ هزار سال تخمین زده شده است. این هسته ها کاملا شبیه نمونه های امروزی آن هستند و به نظر می رسد هلو از خوراکی های محبوب مردم آن دوران بوده است.

شاهزاده ای از عصر آهن

قبر شاهزاده سلتی

امسال یکی از شگفت انگیزترین اکتشافات طی ۱۰۰ سال گذشته متعلق به عصر آهن را با خود به همراه آورد. باستان شناسان موفق شدند در منطقه شمال غرب فرانسه قبر شاهزاده ای سِلتی را پیدا کنند که همراه با ارابه اش در مرکز یک تپه بزرگ دفن شده بود. این تپه ۱۳۰ فوتی در نزدیکی روستای «لاوااو» فرانسه واقع شده و قدمت آن به قرن پنجم قبل از میلاد برمی گردد.

اتاقک محل دفن این پرنس ۱۵۰ فوت مربع مساحت دارد و باستان شناسان قدمت آن را دو هزار و ۵۰۰ سال تعیین کرده اند. یکی از وسایلی که در قبر عجیب این اشراف زاده یافت شد، پاتیل بزرگ شرابی بود که با برنز تزیین شده و گمان می رود توسط صنعتگران یونانی ساخته شده باشد. این ظرف به قطر ۳.۲ فوتی چهار دسته گرد دارد که با سرهای برنزی به شکل خدای یونانی «آخیلوس» تزیین شده اند.

قبر ۲۳۰۰ ساله در توسکانی

یکی دیگر از یافته های ارزشمند دانشمندان در ماه های پایانی سال ۲۰۱۵ قبر دست نخورده ای در توسکانی متعلق به تمدن اتروریا بود. کشاورزی در حال شخم زدن زمینی در ۳۰ مایلی جنوب غرب «پروجا» بود که به این قبر دو هزار و ۳۰۰ ساله برخورد. این مقبره شامل دو اتاقک مستطیل شکل ۱۶ فوت مکعبی با دو تابوت، چهار گلدان مرمرین زیبا و چندین شی دیگر می شود. یکی از تابوت ها از جنس سنگ است و دست نوشته ای طولانی روی آن حک شده است. یکی از گلدان ها دربردارنده خاکستر مرده است و در یکی از تابوت ها باقی مانده جسد یک مرد دیده می شود.

به گزارش دیسکاوری، استفاده از مرمر سفید، روش خاکسپاری و اشعاری که در دست نوشته ها به چشم می خورد، نشان می دهد این مقبره از آن خانواده ای اشرافی است که در نزدیکی قلعه «چیوسی» اتروریا می زیسته اند. سر مرمرین یک مجسمه که به وضوح از گردن جدا شده هم در این مکان کشف شد. این مجسمه چهره مرد جوانی با اندازه واقعی را نشان می دهد اما معنای آن هنوز برای پژوهشگران پنهان مانده است.

قلعه ۲۰۰۰ ساله یونانی ها

باستان شناسان مذهبی سال ۲۰۱۵ به یکی از بزرگترین اکتشافات خود دست زدند و یکی از مهمترین معماهای اورشلیم را حل کردند و آن هم پیدا کردن مکان «آکرا» قلعه یونانی است که در منابع یهودی به آن اشاره شده است. این سازه بیش از ۲۰۰۰ سال پیش به دستور پادشاه یونانی «آنتیوکوس چهارم» ساخته شد و کتاب های مقدس دین یهود از آن یاد کرده اند.

بیش از ۱۰۰ سال بود که باستان شناسان به دنبال مکان اصلی این دژ می گشتند. پس از ۱۰ سال حفاری، آن ها به دیوارهای عظیمی رسیدند که پایه های برجی بلند با ۶۶ فوت طول و ۱۳ فوت عرض را تشکیل می دادند. تحقیقات در این منطقه منجر به کشف تیرهای برنزی و منجنیق های سنگی شد که همگی نماد دوران حکومت «آنتیوکوس» (۲۱۵ تا ۱۶۴ پیش از میلاد) هستند.

۲۲ کشتی شکسته در یونان

باستان شناسی زیرآب هم در سال ۲۰۱۵ بی نصیب نماند و یکی از طلایی ترین سال هایش را سپری کرد. کشف بقایای ۲۲ کشتی تنها در منطقه ای ۱۷ مایل مربعی، یکی از شگفت انگیزترین اکتشافات سال جاری میلادی لقب گرفت. این کشتی ها در مجمع الجزایر «فورنی» که شامل ۱۳ جزیره می شود، در شرق جزایر «ساموس» و «ایکاریا» واقع شده است. تنها طی ۱۰ روز غواصی، ۱۲ درصد به تعداد کشتی های یافت شده در محدوده آب های یونان اضافه شد و این کشور را به پایتخت کشتی شکسته های جهان بدل کرد. در کل قدمت این کشتی ها از ۷۰۰ سال پیش از میلاد مسیح تا قرن شانزدهم میلادی گسترده است.

علت اصلی این حوادث دریایی، فواصل طولانی برای تاجرانی بوده که بین دریای سیاه، دریای اژه، قبرس و مصر در رفت وآمد بوده اند. باستان شناسان تاکنون تنها موفق شده اند پنج درصد این یافته ها را مورد مطالعه قرار دهند، اما تا همین جا هم اطمینان دارند تعداد کشتی ها بیشتر از آنچه تاکنون کشف شده است.

تاریخ ۱۴ هزار ساله دندانپزشکی

فعالان حوزه باستان شناسی تنها در زیرزمین پرکار نبوده اند، چند کشف جدید و کم نظیر هم در آزمایشگاه ها انجام شد. بررسی های میکروسکوپی دندان آسیایی به قدمت ۱۴ هزار سال، شواهدی از قدیمی ترین کار دندانپزشکی را نشان داد. بخش هایی از این دندان با ابزارهای کوچک و نوک تیز سنگی تراشیده شده است. بازنگری و مطالعه بقایای جمجمه یک انسان باستانی در ایتالیا نشان داد که یکی از دندان های این فرد دارای پوسیدگی عمیقی بوده و روی قسمت های مختلف پوسیدگی آن با کمک ابزارهای کوچک سنگی، خراش های کوچکی در جهات مختلف ایجاد شده است.

رمزگشایی طومار های باستانی

یکی دیگر از اکتشافات آزمایشگاهی باستان شناسان در سال ۲۰۱۵ مربوط است به خواندن مطالب درون طومارهای کربن شده، بدون نیاز به بازکردن آن ها. پاپیروس های متعلق به سال ۷۹ میلادی در حالی که بر اثر دمای ۷۵۰ درجه فارنهایت تنها لوله ای ذغال شده از آن ها باقی مانده بود، در شهر رومی «هرکولانیوم» یافت شدند. دانشمندان توانستند بدون نیاز به باز کردن این طومارها، مطالب درون آن ها را بخوانند. این پاپیروس ها اکنون در کتابخانه ملی نپال نگهداری می شوند. این فناوری جدید به کشف مهم ترین دستاوردهای ادبیات کلاسیک از زمان رنسانس تاکنون کمک شایانی خواهد کرد.

راهب مومیایی شده

مومیایی های مدل ۲۰۱۵

حالت عجیب یک راهب مومیایی شده و قدیمی ترین نشان ابتلا به نارسایی قلبی در سال ۲۰۱۵ از اکتشافات جالب دانشمندان بود. محققان موفق شدند با بررسی مومیایی سه هزار و ۵۰۰ ساله به نام «نبیری» قدیمی ترین مورد نارسایی قلبی در تاریخ بشر را مورد مطالعه قرار دهند. «نبیری» نام مصری باشکوهی است که متعلق به فردی در زمان هجدهمین فرعون «توتموسس سوم» بوده است.

یکی دیگر از مومیایی های یافت شده که تعجب همه علاقه مندان به حوزه باستان شناسی را برانگیخت، راهبی بود که به مدت ۲۰۰ سال و در حالت مدیتیشن «نیلوفر» مومیایی شده است. این راهب بودایی که در یک غار پیدا شده، ۲۰۰ سال پیش به حالت نشسته با زانوان و دست های خم در پوست گاو مومیایی شده و پس از کشف او در مغولستان، گفته می شود ممکن است او هنوز زنده و در خلسه ای ذهنی به نام «توکدام» باشد!

حالت «توکدام» در دین بودایی ها نزدیک ترین حالت به «نیروانا» و یکی از مدیتیشن های قوی محسوب می شود. به گفته یکی از اساتید موسسه هنر بودایی مغولستان ، دست چپ لامای مومیایی شده باز است و دست راست او به حالت نمادینی به موعظه اشاره می کند. این یعنی این لاما هنوز زنده است و در حالت مراقبه شدید و عمیقی به نام «توکدام» قرار دارد.

زن ۷۰۰۰ ساله مبتلا به سرطان خون

در سالی که روزهای پایانی اش را سپری می کند، پژوهشگران آلمانی قدیمی ترین مورد ابتلا به سرطان خون را با انجام آزمایشات سی تی اسکن با رزولوشن بالا در باقی مانده اسکلت یک زن ۷۰۰۰ ساله پیدا کردند. این زن بین ۳۰ تا ۴۰ سال سن داشته و سال ۱۹۸۲ باقی مانده استخوان هایش در منطقه متعلق به دوران نوسنگی در جنوب غربی آلمان کشف شد.

ترجمه گزارش از: مهری محمدی مقدم

آکاایران: “ناگالند” یکی از ایالت های شمال شرقی کشور هند ،دارای قبایلی است که هنوز به روش ۷۵ سال قبل رفتار می کنند.

به گزارش آکاایران: مجله آکا ایران: هر سال در نخستین هفته ماه دسامبر فستیوال “هورنبیل” تمام قبایل ناگالند را دور هم جمع می کند.

گردهمایی این قبایل در حقیقت نمایشی ویژه از رنگ ،موزیک و رقص محلی است که از فرهنگ پر شور و طنین این ناحیه سرچشمه می گیرد.

نام این جشنواره نیز از پرنده “نوک شاخ” (Hobill) که به طور گسترده در جنگل های ناگالند یافت می شود،گرفته شده است.

این پرنده به خاطر هوشیاری،شکوه و اصالتش مورد توجه مردمان قبیله بوده و “نوک شاخ” رنگی نماد فرهنگی در زندگی روزانه آنها محسوب می شود و به نوعی با داستان ها،رقص ،آواز ها و پوشش عجین شده است.

از سال ۲۰۰۰ تاکنون برگزاری این جشن با کمک و نظارت دولت انجام می شود تا تمام امکانات لازم برای جذب گردشگر فراهم شود و بازار محلی صنایع دستی ،غذا ،گل و گیاهان دارویی عکس های جالب و زیبا - درآمد خوبی برای ساکنان قبیله شود.

رقص های محلی ،رقص های جنگی ،بازیهای بومی در میان انبوهی از لباس های رنگی،سرپوش های پرنقش و سلاح های رنگ آمیزی شده عوامل شهرت این جشنواره هستند.

عکس های جالب و زیبا -

آکاایران: انتشار تصاویر پایین آمدن یک خرس سیاه از طبقه سوم خانه ای در آمریکا سوژه کاربران شبکه های اجتماعی شده است. تصاویر پایین آمدن یک خرس سیاه از بالکن طبقه سوم خانه ای در شهر «گاتلین بورگ» در ایالت تنسی آمریکا، توجه ساکنان محلی را به خود جلب کرد. این خرس که به طمع غذا از این طبقات بالا رفته بود توانست با مهارت و به راحتی از آن پایین بیایید.

به گزارش آکاایران: مجله آکا ایران: یکی از همسایگان که شاهدا این ماجرا بود، گفت که این خرس دو بار دیگر نیز سعی کرد تا از این طبقات بالا برود اما به دلیل حضور چندین نفر در محل منصرف شد.

تصاویر این ماجرا را می توانید در زیر مشاهده کنید:

تصاویر پایین آمدن خرس از طبقه سوم یک خانه! -آکاپایین آمدن خرس از طبقه سوم یک خانه در آمریکا,خرس سیاه,فرار خرس از طبقه سوم یک خانه,فرار خرس سیاه از طبقه سوم یک خانه در آمریکا,عکس های جالب,گالری تصاویر

آکاایران: تصاویر پایین آمدن خرس از طبقه سوم یک خانه!

عکس های جالب و زیبا -